Catrina Dupard-Julien
Ze względu na reaktywność elektrofiliowych związków pośrednich (EI) i ich udział w różnych procesach chorobowych (nowotwory, cukrzyca i wrażliwość na leki), ich ilościowe oznaczanie ma ogromne znaczenie. Niniejsza książka poświęcona jest opracowaniu metod oznaczania epoksydów, α,β-nienasyconych karbonylów i α,β-dikarbonylów. Jako cząsteczki reprezentatywne wykorzystano 1,2-epoksy-3-buten (EB), keton metylowo-winylowy (MVK) i aloksan. Po derywatyzacji za pomocą N,N-dietyloditiokarbaminianu (DTC) lub 1,2-fenylenodiaminy (PD) stabilne addukty EI analizowano za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) w fazie odwróconej (RP) w połączeniu z detekcją UV lub fluorescencyjną. Ułatwiło to wykrycie wszystkich trzech związków, tj. EB, MVK i aloksanu. Wykrywalność i powtarzalność osiągnięto na poziomie poniżej pikomola lub femtomola. Ponadto podejście to było solidne i łatwo dostosowywalne do analizy różnych EI należących do powyższej klasy związków. Metody te były odpowiednie do analizy EI w płynach biologicznych, tj. surowicy płodowej bydlęcej i homogenatach tkankowych mózgu, serca, wątroby i nerek.