Simmi Kharb
W badaniu typu przypadek-kontrola, obejmującym 40 pacjentów z depresją i 40 zdrowych osób z grupy kontrolnej, oceniano stężenie 8-hydroksy-2’-deoksyguanozyny (8OHdG) i 5-karboksylocytozyny (5caC) w surowicy jako potencjalnych biomarkerów. Grupy były porównywalne pod względem wieku, płci, wskaźnika masy ciała (BMI), diety i stanu cywilnego, przy czym depresja występowała częściej wśród mieszkańców miast. Pacjenci z depresją wykazywali istotnie wyższe stężenia 8OHdG w surowicy (wskazujące na zwiększone oksydacyjne uszkodzenie DNA), podczas gdy wzrost stężenia 5caC nie był statystycznie istotny. Depresja wiązała się również z niższym stężeniem kwasu moczowego, wapnia, białka całkowitego, albuminy oraz stosunku A/G; wyższym stężeniem trójglicerydów, cholesterolu i LDL; oraz niższym stężeniem hemoglobiny. Stężenie 8OHdG w surowicy wykazywało ujemną korelację z białkiem, albuminą i stosunkiem A/G, dodatnią korelację z trójglicerydami, cholesterolem i LDL, a także wzrastało wraz z wiekiem. Poziom 5caC w surowicy był istotnie wyższy u uczestników z obszarów miejskich. Wyniki te sugerują, że stres oksydacyjny odgrywa większą rolę niż zmiany epigenetyczne w depresji i potwierdzają, że 8OHdG jest obiecującym biomarkerem, choć konieczne są badania na większą skalę w celu ustalenia jego wartości diagnostycznej i prognostycznej.
