Carlos Soares
Promowanie znaczącej nauki poprzez zdrowe i przyjemne środowisko jest celem współczesnej edukacji. W wielu instytucjach nauczyciele pracują nad osiągnięciem tego celu. Niniejsza książka opisuje jeden z takich projektów. W tym przypadku szachy zostały wykorzystane jako narzędzie, dzięki któremu uczniowie mogli w bardziej intuicyjny sposób pracować nad matematycznymi pojęciami powierzchni i wektorów. Badania opierały się na zasadzie mediacji opisanej w teorii społeczno-historycznej Lwa Wygotskiego oraz na znaczącym uczeniu się Davida Ausubela. Tekst pokazuje, jak gry są częścią kultury ludzkiej i jak nauczyciel może je wykorzystać w budowaniu wiedzy, zastępując tradycyjną metodologię nauczania matematyki, w której zapamiętuje się reguły i wykonuje je mechanicznie w konkretnej sytuacji. W tej pracy, ważniejsze od poruszanych zagadnień jest skupienie się na sposobie, w jaki uczniowie pracują nad problemami i tworzą taktyki internalizacji wiedzy, aby połączyć dane i zaproponować strategię rozwiązania, przekształcając informacje w wiedzę.