Bhavna Sharma / Haresh Dhaduk / Susy Albert
Przeprowadzono badania morfologiczne 30 odmian liści, kwiatostanów, kwiatów i owoców mango zebranych w sadzie Uniwersytetu Rolniczego w Junagadh. Zaobserwowano duże zróżnicowanie morfometryczne liści. Kwiatostany miały kształt trójkątny lub piramidalny/stożkowy, z wyjątkiem odmiany Rucchado, której kwiatostan był cylindryczny. Stwierdzono, że kwiatostany miały kształt piramidalny, stożkowy lub cylindryczny. Stosunek między kwiatami obupłciowymi a męskimi wykazywał zróżnicowanie. Stosunek między kwiatami obupłciowymi a męskimi wykazywał zróżnicowanie. Zbadano cechy owoców, takie jak długość, średnica, masa i kolor. Największą masę i długość owoców stwierdzono u odmiany Jahangir, natomiast najniższą masę owoców odnotowano u odmiany Sopari. Wśród odmian zaobserwowano również zróżnicowanie koloru owoców. Niniejsze badania wykazały, że cechy morfologiczne mogą służyć jako narzędzie do taksonomicznego rozróżniania odmian Mangifera indica. Na podstawie cech morfologicznych liści, kwiatostanów i owoców sformułowano trzy sztuczne klucze synoptyczne do odmian.