Martin Vladimirov
W książce „Mit gazowego OPEC' przeanalizowano przyczyny, dla których utworzenie globalnego kartelu gazowego nie jest jeszcze możliwe. Zmowa na rynku gazu wymaga wyeliminowania istotnych ograniczeń, w tym regionalizacji rynków, elastyczności popytu na gaz, nadwyżki podaży oraz braku motywacji do międzynarodowej współpracy politycznej. Książka uwzględnia również aspekt krajowy, omawiając różne motywy, dla których producenci gazu ziemnego unikają wspólnego ustalania cen i ilości. Chociaż w kilku badaniach wskazano na korzyści ekonomiczne wynikające z zmowy dla eksporterów gazu ziemnego, ich wnioski opierają się na mocnych założeniach rynkowych, w tym na konwergencji regionalnych cen gazu na poziomie globalnym, tworzeniu rynków spotowych opartych na LNG oraz możliwości współpracy politycznej między członkami Forum Krajów Eksportujących Gaz (GECF). Książka sugeruje, że funkcjonujący kartel gazu ziemnego byłby możliwy, gdyby zawarto porozumienie o podziale rynku między dwoma największymi eksporterami gazu ziemnego, Rosją i Katarem, oraz gdyby kluczowi posiadacze zasobów na Bliskim Wschodzie i w Azji Środkowej przystąpili do GECF, nazywanego „gazowym OPEC'.