Mónica Cuervo Prados
Książka ta jest aktualizacją Pedagogiki Interpretacyjnej stworzonej przez autorkę na podstawie jej doświadczeń pedagogicznych i badawczych. Pedagogika interpretatywna opiera się na hermeneutycznym, ontologicznym i historycznym poglądzie, w którym mediacje są centralne jako osie artykulacji znaczenia między teorią a praktyką. Konkretnie, książka ta pokazuje wkład w tę pedagogikę cielesności jako przekrojowej mediacji, która obejmuje trylogię estetyczno-mitologiczno-zabawową. Cielesność staje się stałym wezwaniem do interpretacji zarówno spojrzenia kulturowego i społecznego (cielesność), jak i terytorialnego (ciało), ciała (ciało jako siedlisko ciała), sensus (reprezentującego zarówno doznanie, jak i zrozumienie) oraz mistycyzmu (tajemnica teologiczna). W tekście zostanie dokonany przegląd podejścia do cielesności w pedagogice interpretacyjnej, na podstawie wkładu filozofii, teologii i pedagogiki katolickiej oraz ich zastosowań w dzisiejszym świecie, gdzie wymagana jest pedagogika, która uczy istotę interpretować samą siebie, interpretować i budować z niej konkretne rzeczywistości do pracy i prawdziwego świata.